Vidal Bolaño, “Obras completas”

 

  Coa mesma gloria e coa mesma mágoa que acompañaron as celebracións dos anos precedentes, remataron os actos do Día das Letras Galegas deste ano. A “cultura” da efeméride produciu unha chea de actos de loanza de Roberto Vidal Bolaño e os nosos selos editoriais colocaron nas librerías o acostumado monllo de publicacións feitas para a ocasión. Mais todas esas verbas de louvor serán esquecidas en poucas semanas ou meses, agás un proxecto editorial de valor impagable: a publicación das Obras Completas do grande referente do teatro galego, que hai meses emprendeu Edicións Positivas. Media ducia de volumes recollerán para o presente e a posteridade toda a produción literaria de Vidal Bolaño: os textos dramáticos, inéditos algúns deles, e a escrita non dramática do dramaturgo, actor teatral, guionista e actor.

   O pulo, xaora, da dedicación do Día das Letras provocou que Francisco Macías e X. M. Fernández Castro, que xa estaban traballando nunha ambiciosa “Biblioteca Vidal Bolaño”, diante da nova urxencia, decidisen reunir a meirande parte das pezas dramáticas de Vidal Bolaño en seis  tomos, descargados de aparato crítico. Unha edición divulgativa con adaptación á normativa vixente e corrección daqueles castelanismos aos que o escritor recorreu a mantenta na procura de verosimilitude, e que xuntará vinte e tres pezas do dramaturgo compostelán. É  gran legado que nos fornecerá, sen dúbida, dos instrumentos para entender a figura e a obra de Vidal Bolaño e, xa que logo, do teatro galego. Os dous volumes  que ata agora viron luz, recollen algunhas das pezas máis emblemáticas do escritor. Textos de ambiente coetáneo e  influenciados pola sintaxe cinematográfica (volume I), ou textos que comparten un outrora, aínda que seguen a ser moi actuais, como tal A burla do galo, Doentes ou Agasallo de Sombras.

                                           

  Velaquí pois a  disposición do lectorado galego, un amplo ramallete de pezas dramáticas moi apropiadas para espertar a conciencia crítica, agochada, case que sempre, nos grandes discursos oficiais. Vidal Bolaño deulle forma dramática a moitos asuntos fondamente galegos e tamén universais. Na súa degustación atopará o lector azos para, parafraseando a Darío Fo, vencer a crise a través da arte do teatro, cunha nova diáspora de comediantes que mostren ás mentes puritanas e sobre todo aos poderosos deste mundo as súas felonías. Todo iso poderémolo aprender do honesto bufón compostelán.

 (Texto publicado o día 24 de maio de 2013 no xornal El Correo Gallego de Santiago de Compostela)